zaterdag 22 april 2017

Een keuken met een ziel

Ik leerde Christel zo'n 15 jaar geleden kennen in de les notenleer. Van die noten blijft er niet veel meer meer over, maar ik heb aan die lessen wel een prachtige vriendin overgehouden.

Ze woont in een mooi stukje Limburg, en vorige week verwachtte ze ons voor een lekkere paaslunch. Die lunch bereidden zij en haar man in een keuken die ons jaren geleden toonde dat keukenmeubels niet per se uit een keukenwinkel hoeven te komen. Je kunt er eindeloos creatief mee zijn, en de meubels kunnen echt overal vandaan komen. Een must in zo'n ruimte is uiteraard een fornuis met flink wat karakter, zoals hier de Aga. 

Je boet misschien een beetje in aan comfort, al heb ik daar zelf geen last van in mijn eigen 'out of the box' keuken, en je lades glijden misschien niet vanzelf weer op hun plek ... Maar je krijgt er wel een keuken met een ziel voor in de plaats. Kijk even mee in de hare.







Maar dit is niet haar enige keuken ... Hou je vast, want dit wordt er eentje om jaloers op te zijn!



Dit is inderdaad een buitenkeuken, mét een professionele pizzaoven waarin Christel de lekkerste pizza's bakt. We kijken al uit naar de volgende pizzaparty op hun terras deze zomer!

maandag 17 april 2017

Uitstapje: de rommelmarkt van Waterloo

Dat rommelmarktjes "doen" een hobby is, had je vast wel al gezien aan mijn interieur. Wijkrommelmarkten zijn leuk en gezellig, en je kunt er voor weinig geld nog wel iets leuks vinden. Maar als je echt een slag wil slaan, zul je er heel vroeg bij moeten zijn. En laat vroeg opstaan nu niet zo'n passie zijn ...

Die unieke spulletjes die er heel vroeg uit worden gevist, vind je elke zondag terug op onze favoriete rommelmarkt in Waterloo, die zelfs internationale faam geniet. Hier geen tweedehands kinderkleertjes, maxi cosi's of modern speelgoed, maar echte schatten. Het nadeel is wel dat je al wat dieper in de geldbuidel zult moeten tasten, maar je vertrekt dan ook naar huis met waardevolle stukken. Enne ... afpingelen blijft een ongeschreven regel op rommelmarkten! Je moet het alleen durven.

Wij vonden er onlangs verschillende kramen met zilver. Ik droomde al langer van een zilveren bestek, maar ik vond ofwel niets naar mijn smaak, of het was veel te duur en zat in zo'n koffertje dat de prijs optrok en dat ik niet eens nodig had. Bovendien wilde ik die echte oude, vintage look die je niet vindt bij nieuw bestek. Voor het geheel dat je hieronder links ziet (2 x 8 messen, 8 lepels, 8 vorken, 12 lepeltjes en 12 dessertvorkjes) betaalde ik 115 euro, zonder afpingelen. Je kunt je bestek ook naar believen combineren, dus je zit niet vast aan een set. Ik stelde mijn eigen schat samen en liep de hele dag op wolkjes!


Een paar sfeerbeelden van de rest van de markt.














Waar vind je deze markt? Op de parking van de Carrefour in Waterloo (Chaussée de Bruxelles 29). Je zit hier trouwens vlak bij de leeuw. Dus als je van ver moet komen, maak je er ineens een daguitstap van!

Wanneer? Iedere zondag, het hele jaar door!

En nog een tip: je maakt zilver gemakkelijk schoon door een vel aluminiumfolie op de bodem van je gootsteen te leggen, daar heet water in te laten lopen, sodakristallen toe te voegen en je bestek daar even in te laten weken. Na 5 minuten blinkt je zilver weer!

woensdag 12 april 2017

Geluk is een kip. Dacht ik.

Huisje, tuintje, boompje, beestje. Check, check, check en nog eens check. En met dat beestje hebben we echt wel op zeker gespeeld!

Maar het hoogste doel in mijn plaatje van een gezellige thuis, dat was misschien toch wel de kip. Want kippen, dat is voor mij niet alleen een flink stuk jeugdsentiment, ze leggen ook nog eens eitjes en hoe gezellig is het om de kinderen vóór het ontbijt om verse eitjes te sturen in de tuin? Plus, kippen in een stadstuin: hoe cool is dat??

Geluk is een kip dus.

En dus kochten wij een kippenhok dat zo uit The Hamptons lijkt te zijn geplukt. Wij staken het netjes in elkaar en mijn papa en broer kwamen af om de "hoenderhof" te helpen omheinen.



Ik was zo ongelooflijk blij met mijn rustiek hekje en omheining dat die kippen bijna niet meer hoefden!

De kippenren was dus af en wij trokken naar een markt in Eisden om kipjes uit te kiezen. En neen, wij zijn daarvoor niet speciaal naar Limburg gereden, want onze kindertjes zaten daar bij de grootouders.

We kozen Leghorns, want dat zijn heuse eiermachines. We gingen eigenlijk voor drie kippen, maar de verkoper raadde ons aan twee kippen van elke kleur te nemen, want kippen zijn blijkbaar racisten. Dus werden het twee bruine en twee witte kippen.

Over de namen hadden we trouwens al weken gediscussieerd met de kinderen. Mijn man en ik gingen voor ouderwetse namen zoals Pauline en Jacqueline. Maar daar waren de kinderen niet mee akkoord. June wou Jack, Jill en Jones, Elliot zocht het meer in de stijl van Blackie, Brownie en Whitie. Mijn man amuseerde zich ook met varianten zoals Chick Sparrow of Benoît Poelvoorde.

Uiteindelijk gingen we voor Josiane, Yvette en Michael Chickson. En toen moesten we plots nóg een naam kiezen! 



Elliot had medelijden met al die kippen in een kleine kooi, die ook nog eens uitkeken op een kraam met gebraden kippen! June vond het allemaal ongelooflijk spannend!

De dames vertrokken naar Vilvoorde, namen hun intrek in hun villa met wilde tuin en mochten op heel wat belangstelling rekenen ...


Kipje kijken/bewaken is een voltijdse bezigheid geworden voor de andere dieren!




Maar dat was toen.

Ondertussen zijn we vijf dagen verder en vind ik kippen zo tof niet meer. 

Wat wij al leerden:
  • Je moet die kippen de eerste dagen/week in hun kot zetten tegen dat de zon ondergaat, en dat is een heel karwei! Na een tijdje zouden ze zelf naar hun kot moeten gaan, maar zover zijn we duidelijk nog niet. Dus rennen wij elke avond achter die kippen aan.
  • Wacht je daar te lang mee en wordt het donker, dan zitten ze hoog in de struiken en kun je ze gaan plukken!
  • De bruine kippen zijn mak en heerlijk zacht, de witte zijn snel en echte krengen! Ze spelen ook de baas over de bruine kippen.
  • De witte, lichtere kippen vliegen met gemak over hun omheining. We hebben ze vanmorgen gekortwiekt en zullen vandaag zien wat dat geeft.
  • Omdat die kippen zo af en toe eens uit hun kippenresort komen, hebben onze hondjes er een leuke hobby bij. Vandaag had Lola er bijna eentje bij haar nekje vast en ik weet niet wat er zou zijn gebeurd als ik er toen niet bij had gestaan om die kip haar hachje te redden. Babette blijkt een getalenteerde drijfhond te zijn, maar verschoot daar precies zelf wel een beetje van.
  • Samen met kinderen kippennamen kiezen is vermoeiend. Op een bepaald moment zeiden we "foert" en gaven we de kinderen carte blanche. De kippen heten nu "lachebekje", "kakkertje", "tokkertje" en nog iets in die stijl dat ik al ben vergeten ...

Maar 's avonds tussen de struiken kruipen om kipjes te vangen, ik vind dat zo tof toch niet ... Dat ze maar snel eitjes beginnen leggen om het goed te maken!





 



zaterdag 8 april 2017

Uitstapje: speelbos 't Vossenhol

In Bertem (bij Leuven) ligt speelbos 't Vossenhol. We trokken er op een van de eerste mooie lentedagen eind maart naartoe met kinderen en hondjes en genoten van het zonnetje, de frisse lucht, een flinke wandeling en witte zeeën van bosanemonen.

Hoewel er aan het speelbos een kleine parking ligt, parkeren wij graag in de Dreefstraat, in de bewoonde wereld, om daar het aardeweggetje in te slaan. Het is een mooie wandeling (grotendeels over een mix van zand en kasseien) van zo'n 20 minuten door de velden, met hier en daar een pittoresk schaapje in een wei. Je loopt het weggetje af tot aan een vijfhoek (stel je daar zeker geen druk verkeerspunt bij voor). Hier ga je naar rechts, richting de radartorens die je al ziet opdoemen. Eenmaal die torens voorbij ben je er bijna.












Op de terugweg kun je een binnenweggetje nemen door aan een van de radartoren links een brede aardeweg in te slaan. Je snijdt dan een flink stuk weg af. Altijd handig met kinderen die moe zijn van het spelen!

Flinke maar ook afgepeigerde stappers kun je eventueel nog belonen met een ijsje van Croccantino in de buurt.

Meer info over 't Vossenhol vind je hier. Veel plezier!

woensdag 5 april 2017

Kookboek onder de loep: Kom & Vork


Ik probeerde nog eens een kookboek uit dat me geweldig aansprak: Kom & Vork. Het uitgangspunt is simpel: je eet uit een individueel kommetje met enkel een vork. Dat beeld katapulteerde me meteen terug naar mijn jaren op kot, toen ik op die manier at voor mijn tv'tje, nadat ik eerst minutenlang met de antenne in de weer was om vervolgens naar The Bold & The Beautiful te kijken, omdat dat het enige was wat mijn prehistorische toestel wilde ophoesten.


Ik vond het heerlijk om op die manier te eten, maar sinds mijn jaren op kot deed ik het niet meer. In mijn opvoeding gold immers dat een gezin netjes samen eet aan tafel, met een vork én mes. Voor de tv eten was echt not done. Ook nu ik zelf kinderen heb, eten we altijd aan tafel. In de zetel eten, voor de tv of computer, doe ik enkel als ik eens een dagje helemaal alleen thuis ben, wat eigenlijk (of helaas) maar zelden gebeurt.

Tot ik dit kookboek zag en me weer even een student durfde voelen. Ik besloot een weekje kom & vork in te roepen, maar dan zonder tv. Een week lang zouden we uit dit boek koken en met ons kommetje op schoot in de zetel eten.










Dit boek werd geschreven door 15gram, die je misschien wel kent van de foodboxen. De gerechten zijn veelzijdig, relatief eenvoudig en toch modern, en het is niet moeilijk om de ingrediënten te vinden. De hoofdstukken zijn als volgt ingedeeld: ontbijt, soep, salade, pasta, rijst, noedels, granen en comfort food. Je reist met deze recepten bovendien van Italië of Japan via Thailand naar Nice en zo door naar India.

Een mes heb je echt niet nodig. De porties of ingrediënten passen altijd perfect op je vork!

Die week kom & vork was zo'n succes bij de kinderen dat ze hun frietjes op vrijdag ook uit een kommetje wilden eten. We eten ondertussen weer braafjes aan tafel, maar misschien roepen we wel een vaste kommetjesdag in het leven!

Ik ontving dit recensie-exemplaar van Agora. Voor Kom & Vork betaal je in de boekhandel € 22,95. Het telt 176 pagina's en werd uitgegeven door Aerial Media Company.

zaterdag 1 april 2017

Mijn terras in keramisch parket

Vorig jaar in de lente legden wij een terras in twee niveaus. Ik blogde daar toen al een sfeerpostje over, maar omdat ik vaak mailtjes krijg met vragen over dat terras, besloot ik er toch een extra woordje uitleg bij te geven.



Op het hoger gelegen deel legden we keramisch parket. En daar krijg ik nu net de meeste vragen over. De vragen en mijn antwoorden in een notendop:

1. Is dat moeilijk te leggen?
Neen, al is het altijd een goed idee om een vakman in te schakelen.

2. Is dat gemakkelijk in onderhoud?
In vergelijking met hout zeker! Af en toe eens schrobben volstaat. Er snel met een dweil overgaan is iets moeilijker omwille van de vele groefjes.

3. Is dat glad en glij je er gemakkelijk op uit?
Neen. Door de groefjes (de "nerfstructuur" van het "hout") moet je al gek doen om hierop uit te glijden. Maar kom bij mij niet klagen als je het toch voor elkaar krijgt.

4. Voelt dat fris onder mijn voetjes?
Ja, dat kan frisjes aanvoelen. Het is dan ook een tegel en geen hout. Maar ik maak er een gewoonte van enkel op blote voeten op mijn terras te lopen als het mooi en warm weer is.

5. Waar komt het vandaan?
Ons parket komt van Impermo. De prijzen vallen daar goed mee en de keuze is groot.

6. Waar kocht je de loungestoelen en kussens?
Die kochten we bij Ikea. De reeks heet Äpplarö en de kussens (Hällö of Kungsö) koop je er afzonderlijk bij. Denk wel goed na over een opbergplaats voor die kussens, want bij ons is dat een heel gesleur 's morgens en 's avonds!

En dan nog een tip: je kunt keramisch parket zowel binnen als buiten leggen. Leg je het buiten, let er dan wel op dat je tegel dik genoeg is (die van ons is zo'n 2 cm dik) om vorst te doorstaan.



En voor wie het zich afvraagt: de blauwe steen op het lager gelegen terras is ... blauwe steen, meer bepaald tegel Hanoi van Impermo. Helaas is deze natuursteen onder invloed van de zon (hier was hij nog vers) sterk vergrijsd en dof geworden. Niets aan te doen, hoorde ik vandaag nog. Dat is nu eenmaal wat de zon ermee doet. Hou daar dus rekening mee als je deze steen graag zou leggen!