donderdag 22 juni 2017

Zo hou je je kamerplanten in topvorm

Bij deze temperaturen moet ik onvermijdelijk denken aan dieren die in een wei zonder water staan te bakken, in een auto achterblijven of hun pootjes verbranden aan het kolkende asfalt. Maar waar we veel minder bij stilstaan, is bij onze kamerplanten en wat die precies nodig hebben, en dan vooral in de zomer.

Sinds we verhuisden ben ik me gaan verdiepen in kamerplanten. Omdat de plafonds en ramen in mijn huis zo hoog zijn, komt er ook meer licht binnen. Het gevolg is dat mijn planten het hier beter doen, en hun verzorging is uitgegroeid tot een grote passie.




Ik vertel je wat ik in de loop der jaren leerde:

  1. Na de aankoop: planten worden altijd verkocht in plastic potten die omwille van het transport zo klein mogelijk worden gehouden. Haal ze hier meteen uit! Plaats ze rechtstreeks in een iets grotere, "echte" pot (zie hieronder).
  2. Groei: een plant kent een groeiperiode en een rustperiode. Van de lente tot de herfst groeit ze en krijgt ze nieuwe bladeren. In de winter niet. Dat betekent dus dat ze in de groeiperiode veel meer aandacht nodig heeft dan in de winter.
  3. Verpotten: omdat een plant in de lente weer aan haar groei begint, zul je ze misschien ook moeten verpotten, zodat ze in die groeiperiode alle ruimte heeft om zich te ontwikkelen. Gebruik een pot met een gat in de bodem en een schotel, of leg hydrokorrels op de bodem om een goede afwatering te verzekeren. Ga niet meteen voor de grootste pot in de hoop er dan voor jaren vanaf te zijn, want veel wortels zitten graag wat krap. Verpot altijd naar een pot die een drietal centimeter groter is. Als je plant te groot wordt om te verpotten, volstaat het om de bovenste laag potgrond te vervangen. Sommige planten moeten iedere lente worden verpot, andere om de paar jaar.
  4. Water geven: in de groeiperiode geef je uiteraard meer water dan in de rustperiode. Hoeveel hangt af van je plant. Vaak geldt wel dat de aarde tussen twee gietbeurten gedeeltelijk of volledig moet kunnen drogen. Zoek het op voor jouw planten of kijk op het etiket. 
  5. Meststof: de potgrond van onze planten verarmt na verloop van tijd, dus hebben ze in de groeiperiode ook meststof nodig. Die kun je in verschillende vormen kopen. Ik gebruik een vloeistof (uit de supermarkt) die ik bij het gietwater doe. Vaak is dat twee keer per maand, maar zoek het op voor jouw planten! In de winter hoef je niet te bemesten, want dan slaapt de plant.
  6. Zon: er zijn maar weinig planten die volle zon verdragen, dus zet ze bij dit weer zeker niet op een op het zuiden gerichte vensterbank zonder vitrage! Zoek op wat jouw plant precies nodig heeft aan licht of kijk op het etiket.
  7. Cactussen: ook cactussen houden van water in de zomer. Geef ze in één keer veel water en laat de aarde dan helemaal uitdrogen.
  8. Natte voeten: planten willen niet met hun voeten in water staan, tenzij ze bijvoorbeeld papyrus heten. Giet stilstaand water in de schotel dan ook altijd weg en zorg ervoor dat het overtollige water in de pot weg kan. Gebruik hydrokorrels en/of een pot met een gat in de bodem.
  9. Stoute beestjes: zitten er kleverige, donsachtige klonters op je plant? Dan viel ze ten prooi aan wolluizen. Verwijder ze met een wattenschijfje doordrenkt met brandspiritus. Wolluizen en andere parasieten houden niet van vocht, dus verstuif regelmatig water op de bladeren. Een stoffig soort van web wijst op een aanval door de spintmijt.
  10. Plantenspuit: met deze temperaturen heb ik mijn plantenspuit altijd bij de hand. Veel tropische planten houden van een grote luchtvochtigheid, en dat geldt zeker bij dit weer. Verstuif dus regelmatig water op hun bladeren. Zo hou je ook parasieten weg.
  11. Afstoffen: stof verstopt de poriën van de plant, dus ga regelmatig met een vochtige doek over de bladeren. Planten met kleine blaadjes kun je ook gewoon onder de douche of in de regen zetten.
  12. Clusia: dit is een heel populair plantje dat je vast wel al bent tegengekomen in bijvoorbeeld Ikea. Ik maakte de fout ze in een kleine pot te houden, maar ontdekte dat ze heel erg groot kan worden. Een boom zelfs!


Dit zijn algemene tips die voor de meeste planten gelden, maar zoek altijd op wat jouw specifieke plant nodig heeft. Google is je vriend hier. Ik noteer zulke info in een boekje zodat ik altijd een overzicht bij de hand heb.



Verpotten kan een dure grap worden, zeker als je veel planten hebt, hoewel je je potten na verloop van tijd wel steeds opnieuw kunt gebruiken voor nieuwe of kleinere planten. Ga voor betaalbare potten naar een groot tuincentrum waar je vaak veel keuze hebt. Ik trek voor mijn potten steevast naar Van Uytsel in Kontich, waar je echt belachelijk veel keuze hebt. Ik zou ook ik niet zijn als ik je niet aanraadde ook je ogen open te houden in Kringwinkels en op rommelmarkten. Ik kies trouwens graag aardewerken potten in verschillende tinten uit. Na verloop van tijd krijg je dan zo'n witte aanslag die ik prachtig vind.
Veel succes met de planten én de hitte!

zondag 18 juni 2017

Knutsel eens met je tuin

Vandaag maakten wij insecten met dingetjes die we in de tuin vonden, zoals takjes, blaadjes, dennenappels, dennennaalden, tijm, stenen, bloemetjes, pluimpjes, bosaardbeitjes ... en zelfs slakken om de boel aan elkaar te kleven!









En ook ik hield me dit weekend creatief bezig, zij het met zebra's in plaats van insecten. Ik maakte namelijk mijn zoveelste Candy-jurk uit La Maison Victor en gebruikte deze keer een dun sweaterstofje van Madeline de Stoffenmadam in Vilvoorde. Je ziet het hierboven op het lijfje van mijn dochter. Het blijft een favoriet patroon hier: het is in een wip klaar en zit zo comfortabel!

Dat we ze nodig gaan hebben, die zomerjukjes!

dinsdag 13 juni 2017

Onze goedkope badkamerrenovatie

Bloggen over mijn badkamer staat al heel lang op mijn lijstje, maar er waren altijd kleine details die me tegenhielden. Zo moeten er nog een paar decoratieve tegeltjes boven de wastafel komen, moet er nog een gordijntje voor de kast worden gehangen en moeten de gordijnen voor het raam worden omgezoomd. Dus werd bloggen steeds verder uitgesteld. Maar ondertussen stonden we met diezelfde badkamer al in Nest, dus heb ik eigenlijk geen reden meer om ze ook hier niet online te gooien. Ik ben waarschijnlijk weer gewoon te streng voor mezelf!

We kochten twee jaar geleden een heel groot huis dat volledig moest worden opgeknapt. Ik hoef daar vast niet bij te vertellen dat dit fortuinen zou kosten. Gelukkig hebben we een nogal "goedkope" smaak en konden we de kosten voor de renovatie/inrichting van keuken* en badkamer fors drukken. 

In de badkamer behielden we de spoelbak, al de rest gooiden we eruit. We plaatsten een nieuwe kraan, een bad op pootjes en een inloopdouche met regendouchekop. Dat was meteen ook de hoogste factuur, want we kochten die nieuw en kranen zijn helaas niet goedkoop.





Tegels op de muren en de vloer? Doen we niet aan mee hier. We behielden de houten plankenvloer, verfden die wit en dat werkt prima. Je moet niet al te gek gaan doen in bad, maar de kinderen zijn ondertussen oud genoeg om het water voor het grootste deel in het bad te houden. En tegels aan de muur? Ik zou nog steeds niet weten waarom! In onze badkamer hangen ze - om vanzelfsprekende redenen - enkel in de douche. Op een muur zonder tegels kun je trouwens ook decoratieve dingen hangen. Maakt je badkamer ineens veel gezelliger en minder steriel. Maar dat is uiteraard mijn persoonlijke visie.




We bouwden geen kasten, maar plaatsten er een boekenkastje dat na de verhuizing nergens meer een plekje vond. Hier wil ik nog kanten gordijntjes in hangen om de rommel een beetje te verbergen, maar dat komt er maar niet van. De kast biedt ruimte genoeg voor al onze spulletjes, en alledaagse benodigdheden liggen in het blauwe karretje.

Wat we hier ook behielden (en elders in het huis) is de gietijzeren radiator. Die dingen geven zo belachelijk veel warmte dat ik nog steeds niet begrijp waarom mensen ze vervangen. Ze kosten trouwens een fortuin als je ze nieuw wil kopen en ik kan ze echt aanbevelen voor de badkamer!





Waar onze badkamerspulletjes vandaan komen?
  • De vergulde kadertjes met oude tekeningen, de lampetset en de pauwenveren (op de kast) komen van de rommelmarkt
  • Het karretje vind je bij Ikea, net als de ronde spiegel
  • De badmat is van HK Living en kochten we bij Juttu
  • De wasmanden zijn van House Doctor en vonden we bij Sissy Boy
  • De diverse spulletjes op de plankjes komen van Sissy Boy en rommelmarkten
  • Het lampje boven de spiegel en het wandrek voor handdoeken naast het bad komen van 't Glashuys in Antwerpen
  • De grote spiegel achter het bad vonden we ooit op eBay
  • De kleur op de deur is Elephants Breath van Farrow & Ball
  • De ingelijste posters (boven de radiator) en op de laatste foto komen eveneens van Sissy Boy
  • De mandjes en bakjes in de kast en het karretje: Ikea en Hema

Iemand vertelde me deze week dat een van haar vrienden had gezegd dat je onder de 25.000 euro nooit een mooie badkamer kunt hebben. Ik hoop dat ik hiermee toch het tegendeel kon bewijzen! Deze stijl is uiteraard niet voor iedereen, maar als je ervan houdt kun je met een klein budget al een heel eind geraken.

* Over die keuken blogde ik een hele tijd geleden al eens, en wel hier, hoewel ze er sinds de veranda weer helemaal anders uitziet. Recente foto's vind je op Instagram.

donderdag 8 juni 2017

Camouflage Candy June

Wat ruist daar door het struikgewas?

Dit jurkje zie je hier niet voor het eerst verschijnen. De Candy van La Maison Victor is snel klaar, zit comfortabel en staat mijn slanke dochter altijd leuk.

Deze keer had ik mijn lesje wel geleerd en verlengde ik het rokdeel met 5 cm. In het oorspronkelijke patroon valt dat namelijk nogal kort uit. Net als de vorige keren knipte ik ook wat extra naadwaarde aan hals en mouwen en zoomde ik die netjes om. Want in dit patroon worden mouwen en hals normaal gezien niet afgewerkt.

Ik kocht dit stofje in de stoffenwinkel om de hoek: Madeline de Stoffenmadam in Vilvoorde. Het blijft toch een gerief, zo'n stoffenwinkel vlakbij!









maandag 5 juni 2017

Uitstapje: Efteling Loonsche Land

We werden met het hele gezin uitgenodigd om het nagelnieuwe Loonsche Land van de Efteling te komen 'proefslapen'. Het vakantiepark vormt een aanvulling op het al bestaande Bosrijk en werd nog maar net geopend.

Nadat June wekenlang de hele website van de Efteling had bestudeerd, perfect wist welke attractie zwangere vrouwen beter vermijden (niet dat er hier iemand zwanger is), alles wat er maar over de Efteling te lezen viel had gelezen en een lijstje met moet- en mag-attracties had opgesteld, vertrokken we zaterdagochtend popelend richting Kaatsheuvel.

Het vakantiepark is - zoals het de Efteling betaamt - niet minder dan een sprookjesdorp. Waar Bosrijk zijn naam alle eer aandoet met veel bomen, heerst er in het Loonsche Land met zijn duinen, heiden en poelen een heel andere sfeer.







Naast het hotel met kamers en ontbijt heb je in het dorp verschillende soorten vakantiewoningen, zoals diverse hutten en een grote 'schaapskooi', maar ook themakamers met de luxe van een hotelkamer en de privacy van een vakantiewoning.

Natuurlijke materialen, eenvoud en de natuur staan in dit dorp voorop.






Zelf sliepen we in het hotel, in een gerieflijke kamer met hoogslapers voor de kinderen. Het voordeel van zo'n hotelkamer is dat het ontbijt is inbegrepen en je 's morgens van een rijkelijk buffet kunt genieten.




Ook lunchen en dineren kan in restaurant De Proeftuyn, dat zijn eigen groenten, kruiden en eetbare bloemen teelt in de aanpalende moestuin. Terwijl we op ons eten wachtten konden de kinderen ofwel in het speelhoekje of gewoon in het vakantiedorp zelf spelen en konden de grote mensen van de rust genieten. Daarna stortten ze zich hongerig op hun kindermenu.

Tijdens een wandeling door het dorp verzuchtte June: "Ik wou dat dit een echt dorpje was, waar we konden blijven wonen!" Alle vriendjes en familie zouden een eigen huisje hebben. Het hotelgebouw zou hun school zijn en het dorpje zou Elmore heten. Uitchecken was dan ook hartverscheurend voor mijn kinderen. Maar gelukkig stond er nog een dagje Efteling op het programma, want uiteraard is een (meerdaags) bezoek aan het pretpark inbegrepen in het verblijf.

Het lijstje en de Grote Plannen voor Enge Attracties werden helaas al snel opgeborgen, en het engste wat we deden, was onder de rails van Baron 1898 staan.

Maar de Efteling blijft pure magie. Ik heb het sinds mijn kindertijd zien groeien en word nog steeds blij van het deuntje van Carnaval Festival. We blijven hier graag terugkeren en zijn blij dat we nu ook de overnachtingsmogelijkheden hebben ontdekt.




Alle informatie die je nodig hebt voor een verblijf in Efteling Loonsche Land vind je hier.

donderdag 1 juni 2017

De 3-in-1 blogpost

Dat ik al eventjes niet uitsluitend meer een naaiblogster ben, had je misschien al in het snotje. Ik weet dat een blog beter een focus heeft, maar ik kan gewoon niet kiezen. Ik heb te veel passies en interesses, en wil die allemaal met jullie delen!

Dus nu heb ik een idee (ping!) ... Ik probeer zoveel mogelijk te combineren. Geen foto's van verse naaisels tegen een witte muur meer zoals vroeger, die de helft van mijn lezers wegjagen, maar bijvoorbeeld interieurkiekjes met een vers naaiseltje in. En ook de dierenvrienden komen daarbij aan hun trekken, want het is hier onmogelijk om een foto te nemen zonder dat er eentje op staat. Met deze foto's verwen ik je zelfs met een lachende hond. Blijven kijken dus!

Eerst over dat naaiseltje: ik maakte een heel leuk en gemakkelijk patroontje van Ikatee, namelijk de Corfou jurk. Een Frans merkje dat je zeker moet ontdekken, want de patroontjes zijn echt om ter mooist. Dit patroon ging maar tot 8 jaar, maar "gelukkig" heb ik hier een kleine, magere spriet van een dochter rondlopen, die nog vlotjes in het grootste maatje past. De handleiding is duidelijk en in het Frans en Engels. Het stofje is van Froy & Dind en komt van bij Madeline de Stoffenmadam in Vilvoorde.

En dan het interieur: ik krijg op Instagram regelmatig vragen over zowel veranda als vloer. Dus eventjes alle (ongesponserde!) info op een rijtje: de veranda werd geplaatst door Veranda's Janssens in Lier, en we zijn zowel over veranda als plaatsing heel tevreden. Het glas kreeg een speciale UV-folie waardoor deze ruimte zelfs bij grote hitte nooit een oven wordt. Verre van zelfs. Ik wens alle goede mensen op de wereld een veranda toe. Mijn huis is groot, maar eigenlijk heb ik enkel de veranda nodig. Je haalt het maximum uit het daglicht en het voelt aan alsof je in de tuin zit.

De vloer komt van Impermo. Hoewel je deze cementtegels kunt behandelen, blijven ze wel heel vlekgevoelig. Het "voordeel" is dan wel dat je vloer er na verloop van tijd wat gebruikt en authentiek uitziet, wat wij wel kunnen pruimen in ons 115 jaar oude huis, waar alles oud is, behalve ik uiteraard.


En een foto van 'team streepjes' om deze 3-in-1 blogpost mee af te sluiten!

maandag 29 mei 2017

Ben ik een goede moeder?



Ik ontdekte een ongelooflijk fijn boek met een titel die meteen de aandacht grijpt: Ben ik een goede moeder?

Honderd vrouwen kregen deze vraag voorgeschoteld. De belangrijkste in hun leven, en voor de meesten ook meteen de moeilijkste, een waar ze waarschijnlijk wel een leven lang op broeden en nooit een antwoord op vinden.

Ik vind dat persoonlijk een beetje verbijsterend, dat zoveel moeders met die eeuwige twijfel blijven zitten. Want hoewel ik zeker fouten maak, kwel ik mezelf niet met die vraag. Ik heb ook niet snel last van een schuldgevoel over "mijn moederschap". En ik weet ook heel goed hoe dat komt ...

Toen ik zes was, ruilde mijn moeder haar gezin in voor een ziekelijk jaloerse man. Mijn moeder was plots van hem alleen. En zij liet dat allemaal gebeuren, hoewel ze de eerste zes jaren van mijn leven een heel toegewijde moeder was geweest. Mijn hele verdere jeugd hunkerde ik naar aandacht, tijd, liefde en bevestiging van mijn moeder. Het grootste deel van mijn tienerjaren hoorde ik niets van haar. Uiteindelijk ontdekten we dat ze met de noorderzon naar het zuiden was vertrokken. Nog steeds heb ik het daar heel moeilijk mee. Een kind heeft een moeder nodig, en dat gemis gaat niet over als je zelf volwassen bent. Ik had gelukkig een schat van een vader die zich als een leeuw over zijn welpen ontfermde, mij en mijn broer overlaadde met liefde en knuffels, voor prachtige herinneringen zorgde en de grote of moeilijke momenten in mijn leven deelde. Maar ik ben mijn moeder - een moeder liever - blijven missen.

Het is niet mijn bedoeling om daar zielig over te doen. Maar ik probeer wel een punt te maken. Want we zijn veel te streng voor onszelf. Mijn kinderen kunnen dag en nacht bij mij terecht met een verhaal of kleine en grote vragen. Mijn armen gaan wijd open als ze een knuffel willen of zich pijn hebben gedaan. Ik vertel ze bijna dagelijks hoeveel ik van ze houd en hoe belangrijk ze zijn voor mij. Wanneer ze 's nachts naar beneden trippelen, na een boze droom, hou ik de lakens open en neem ik ze in mijn armen. En minstens één keer per dag flitst het door mijn hoofd: "Damn, wat hebben die kinderen een geluk! Had ik maar de moeder gehad die ik nu zelf ben." En daarmee beantwoord ik die grote vraag voor mezelf. En ik herhaal: ik ben zeker geen perfecte moeder, maar ik geef mijn kinderen wel alles wat ze écht nodig hebben. Alles wat ik zelf zo hard zocht en bij haar niet vond.

Vandaar mijn pleidooi: laten we alsjeblieft wat minder streng zijn voor onszelf. Onze kinderen verwachten zoveel minder van ons dan we zelf altijd denken, al klagen ze nog zoveel.

Dit boek staat vol prachtige, ontroerende verhalen. Van moeders die worstelen met angsten, paniek en twijfel. Moeders met heel uiteenlopende achtergronden en van verschillende leeftijden. Het zijn ook adoptiemoeders, pleegmoeders of moeders van een overleden kind ...

Of zoals de achterflap het zo mooi samenvat: Honderd moeders. Honderd verhalen. Honderd doodeerlijke inzichten.

Ben ik een goede moeder? werd geschreven door Marijke Libert en uitgegeven bij Manteau. Je kunt het boek hier bestellen.

PS: ik had deze blogpost klaarstaan voor publicatie toen ik ontdekte dat Liesellove ook al een mooi stukje over dit boek had geschreven, met eigenlijk dezelfde boodschap als ik. Zeker de moeite om ook eens te lezen! Je vindt haar verhaal hier.




vrijdag 26 mei 2017

Uitstapje: de Ninglinspo

Het kwik belooft de komende dagen flink op hol te slaan. Afkoeling vinden is bij zulke temperaturen niet gemakkelijk, maar wij vonden wel de ideale manier, zonder ook maar één euro te betalen!

We trokken gisteren met vrienden en een bende kinderen naar Aywaille, in de Belgische provincie Luik, waar een idyllisch en heel verfrissend bergriviertje stroomt. De naam: Ninglinspo!

Je kunt er kiezen uit verschillende wandelroutes. De kortste (het blauwe rechthoekje) is 6 kilometer lang en loopt volledig langs/door het riviertje. Wij gingen voor een wandeling van 7,9 kilometer (de gele driehoek, nr. 37) die voor een groot deel ook door de velden en het bos trekt. We begonnen daar met een bang hartje aan, met kinderen tussen 7 en 11 jaar oud, maar uiteindelijk was deze wandeling nog net te doen. Bij grote hitte raad ik deze route echter niet aan, want dan kan de zon flink branden op het bolletje en het duurt wel een eindje voor je aan het verkoelende water komt.

Wil je niet wandelen maar gewoon van het koele (lees: ijskoude) water genieten? Dan vind je vlak bij de parking al een schaduwrijk bos met genoeg uitdagingen voor de durvers, waaronder ook een uit de rotsen uitgesleten glijbaan!

Verwacht je bij dit weer, in het weekend, wel aan een grote drukte.

Waar rijd je naartoe? Het adres van de parking is Sedoz 27 in Aywaille. Onze gps vond die straatnaam niet, maar mijn iPhone dan weer wel. De gps-coördinaten zijn 50.468609,5.74354.

Maak je een langere wandeling, zoals wij, dan raad ik je toch aan vooraf een kaart te gaan vragen in het bureau voor toerisme. Niets zo frustrerend als wandelen zonder te weten hoeveel kilometer je nog voor de boeg hebt en hoe ver je nog moet stappen voor je in de rivier kunt plonzen!

Stevige stapschoenen voor de wandeling zijn uiteraard een must, maar denk voor de kinderen ook aan schoenen met een antislipzool die ook in het water mogen, want de rotsen voelen niet altijd aangenaam aan onder blote voetjes en zijn soms heel glad!










dinsdag 23 mei 2017

Kookboek onder de loep: Puur India

Je zag hier de voorbije maanden wel eens een recensie van een kookboek verschijnen. Koken is mijn lang leven, dus werk ik af en toe samen met uitgeverijen om vers geperste kookboeken uit te proberen. Uiteraard kies ik er wel die boeken uit waar ik meteen enthousiast van word. En dit is er zo eentje: Puur India van Meera Sodha. Haar eerste boek, Made in India, waar de culinaire wereld enorm lovend over was, is hier al enkele jaren immers een enorm succes.




En dat mag verbazen, want Indisch* en ik, dat klikte in het begin niet zo. Ik ging ooit, zo'n 20 jaar geleden, eens voor het eerst Indisch eten. Toen was dat nog echt exotisch en niet zo "mainstream hip" als nu. Maar niet alleen bleek dat Indisch voor mij belachelijk pikant te zijn, alle gerechten smaakten ook nog eens naar dat spul dat de tandarts vroeger op mijn tanden verstoof voor ze het spuitje gaf. De smaak van zeep eigenlijk. Ik snapte er niks van en moest gerecht na gerecht weer meegeven. Enkel de wel heel Indische dame blanche aan het eind mocht blijven staan.

Dat zeepspul bleek uiteindelijk koriander te zijn. Iets waar ik nog steeds de grootste moeite mee heb, omdat je net zo goed een bus Dreft over mijn eten kunt uitknijpen. Ondertussen weet ik dat ik net als veel andere mensen twee kopieën van het OR6A12-gen heb en dat dit mijn weerzin voor koriander verklaart. Maar het maakt wel dat ik veel exotische gerechten aan me moet laten voorbijgaan. En dat is voor iemand die onlangs krekels en wormen at behoorlijk frustrerend. Ik wil gewoon alles kunnen eten!

Maar Meera Sodha dus. Zij maakte de Indische keuken zo toegankelijk dat het voor ons de nieuwe patatten met worst is geworden. En bovendien kun je de korianderblaadjes en/of de chilipepers gewoon achterwege laten of apart serveren. Sinds mijn man eens kookte voor mij en vrienden en één grote chilipeper moest gebruiken, die niet vond in de winkel en dan maar zes (heel venijnige) kleintjes in het eten verwerkte, kijk ik trouwens heel streng toe op het gebruik van dat ding. Mijn lippen zwellen nog steeds op als ik aan dat moment terugdenk!

Heb je voor die Indische gerechten speciale ingrediënten nodig? Vaak wel, ja. Maar het meeste vind je tegenwoordig al gewoon in de supermarkt. En heb je echt iets heel speciaals nodig, dan lost een avontuurlijk uitstapje naar een Indische supermarkt in de stad dat probleem snel op. En het levert ook nog een mooi plaatje op in je keuken, met al die kleurrijke kruiden!




Nooit geurt het huis heerlijker dan wanneer er een prachtige mix van kruiden op het vuur staat te pruttelen. Sinds we de Indische keuken in huis haalden, is er zo'n wereld van aroma's en geuren voor ons opengegaan! Kardemom, oranjebloesemwater, komijn... Het was eventjes wennen aan die smaken, maar ze maken van koken zo'n avontuur! En bovendien is zo'n Indische curry in geen tijd klaar en worden restjes gemakkelijk ingevroren. 

Eten mijn kinderen mee? Soms. Je maakt de gerechten zo mild als je zelf wil, maar het blijft een uitdaging. Indisch wordt hier dan ook meestal op tafel gezet wanneer de kinderen er niet zijn.

Puur India is in tegenstelling tot Meera Sodha's eerste boek volledig vegetarisch. Ook interessant is de alternatieve indeling van gerechten volgens de categorieën 'Perfect voor beginners', 'Doordeweekse gerechten (binnen een half uur op tafel)', 'Voor in de lunchtrommel' enz. Verder staan er een paar nuttige tips in, zoals 'De ene chilipeper is de andere niet', iets wat we zelf met scha en schande ondervonden. Verder worden glutenvrije, zuivelvrije en veganistische maaltijden ook met symbooltjes aangeduid. 

Puur India wordt uitgegeven door Fontaine Uitgevers, telt 304 pagina's (130 recepten) en kost € 29,95.


*Indiaas voor mijn Nederlandse lezers.

donderdag 18 mei 2017

Welke kleur(en) kies je voor je ramen?

Ik zou er zelf nooit op zijn gekomen om hierover te bloggen, maar ik kreeg al meermaals de vraag welke kleur mijn ramen hebben. En eigenlijk heb ik daar nog wel iets interessants over te vertellen ...



Binnen verfden wij alle muren en vloeren in RAL 9010. Dat is een echt wit dat toch niet koel aanvoelt, zoals bijvoorbeeld 9016 (verkeerswit), maar dat ook niet gelig of zelfs rozig kan uitvallen zoals dat met 9001 (crèmewit) wel het geval is, afhankelijk van het licht. Het is een wit dat gewoon wit blijft, ongeacht de lampen die je gebruikt of het licht dat binnenvalt.





Maar voor de buitenkant van de ramen vonden wij 9010 net iets te "goedkoop" ogen. Daar wilden we wél het warme 9001 (crèmewit), omdat het licht buiten gewoon "eerlijker" en het risico op een ongewenst effect dus ook zo goed als nihil is. Bovendien gaat crème ook zo mooi samen met onze rode baksteen en de lijnen die onze geven sieren.

Maar dat was buiten de ramenverkopers gerekend. "Dat wordt nooit gedaan, mevrouw. Wie buiten crème pakt, pakt ook binnen crème". Uitleggen dat we niet de gewoonte hebben ons te conformeren naar de smaak van Jeanne met de pet had niet veel zin. Grijs/wit of groen/wit, het was allemaal geen probleem. Maar crème met wit combineren? Hoe durfden we!

Eén ramenverkoper stuurde ons de laan uit met de boodschap dat we het onmogelijke vroegen, een andere plakte daar verontschuldigend een lange technische uitleg aan vast, een andere belde de fabrikant om te vragen een uitzondering te maken. De ene fabrikant weigerde, de andere ging akkoord.

  
We kregen dus onze zin en hebben nu buitenschrijnwerk dat mooi bij de gevel past, terwijl we onze RAL 9010 binnen consequent konden doortrekken. Ook de houten vensterbanken en het lijstwerk werden in die tint geverfd, en dat levert een mooi, uniform resultaat op. De raamlijsten gaan op in het geheel, en dat is precies wat we wilden.

Voor de veranda kozen we trouwens antracietgrijs. De binnenkant is wit. Of wat had je gedacht? De houten voordeur kreeg een blauwgrijze kleur.

Ter info: onze ramen werden uiteindelijk geplaatst door Belisol. Ik weet eigenlijk al niet meer of we hiervoor een meerprijs betaalden ... Maar als het zo was, zal het alleszins niet veel zijn geweest.

Dus laat je niet afwimpelen en durf voor de keuze van je ramen gerust de platgetreden paden te verlaten!